Slapen...

Ze spelen 'slapertje'. Ze, dat zijn E & V de olijke twins die volgende maand twee worden. Dat gaat gepaard met veel dekens, kussens, knuffels en eigenlijk vooral geharrewar. Slapen dat is hier iets, tja, lastig... de eerste 11 maandjes van hun leven werden ze elk uur wakker, dat ging over naar om de 2-3 uur. Sinds kort was er eindelijk een soort 'ritme' en konden ze al eens een nachtje doordoen, halleluja... Alleen dat inslapen blijft een ramp. Spelen, lachen, gek doen, pijn doen, alles wat je wil, maar slapen, eikes da's vies.
Dit weekend kregen ze hun peuterbedjes, niet zozeer omdat de babybedjes te klein waren, verre van, maar wel omdat V zich in een circus waant en dus op zijn reling hangt te bengelen om zo bij zijn zus te landen. Juist, gevaarlijk dus. Dan maar grote bedjes...
Wat weeral hilarische toestanden oplevert want na een hele reeks 'boenk' tijdens de middagdut (of wat ervoor moest doorgaan) vlieg je naar boven, trek je de deur open en... leeg... twee lege bedjes. Stop, mama's hart, dat al zo gevoelig is, slaat twee tellen over. Kamer doorzoeken en daar zitten ze, zij aan zij, rechtop in de kussens van grote broer zijn bed, met één van zijn laatste nieuwe boomhutboeken op schoot te 'lezen'. Behalve lachen en verliefd worden kan je dan toch niks doen he... geef toe...

Tip van de dag: de reeks 'Waanzinnige Boomhut' is echt een aanrader, L is 7 en is er gek op!