Stilte voor het feest

Het is hier al even stil op mijn blogje...nochtans is het in het echte leven allesbehalve stil hoor. Het gaat er eerder oorverdovend aan toe momenteel. Dat evenwicht dat blijkt heel moeilijk te vinden dus ploeteren is mijn hoofdbezigheid geworden. Nu, na een strijkmarathon van een aantal manden dat bijna overeen stemt met het aantal vingers aan één hand, neem ik even tijd om neer te pennen wat er hier zoal gebeurt :-) Koken dat doe ik natuurlijk elke dag nog, maar nieuwe dingen uitproberen daar kom ik momenteel niet toe. Mijn werk vreet al mijn energie op en eens thuis blijft er eigenlijk 0,1 energie over. Die 0,1 gebruiken we voor die drie schatten van kinderen, de familiale verplichtingen, de dagelijkse rush, de 500 vuile pampers, de snottebellen, dosissen nurofen bij weeral hoge koorts, troostende knuffels nadat nummer twee nummer drie te lijf ging met een pan (speelgoed welteverstaan), het afhandelen van de bestelwagen die in de neus van mijn auto reed, een ferme snotvalling (ja mama's kunnen die blijkbaar ook krijgen), en en en... soit, klinkt u waarschijnlijk allemaal heel bekend in de oren he, juist ja, het leven van een mama. Het aantal kids en de leeftijd van die sloebers maakt het enkel drukker ;-)
Maar aan die drukte zit ook een prachtige keerzijde... zo speelden mijn jongens vandaag voor het eerst zoooo prachtig mooi samen. L toonde V hoe de vuilniskar van Playmobil werkte en V pikte gretig op, wat gepaard ging met stapels schatergelach. Mijn moederhart smolt weeral... Ik tikte tweedehands een hele leuke treintafel op de kop, ze moet nog een nieuw laagje verf krijgen, maar voorlopig was een goeie beurt met dettol al voldoende om er de hele Playmobil kermis op uit te kunnen zetten. Wat een plezier hebben ze weer gehad!
E drukt zich steeds beter uit, zo vertelde ze mij vrijdag dat ik de pannenkoeken moest 'rollen rollen rollen en dan snijden mama' :-) vandaag vertelde ze doodleuk 'mama nog beetje spaghetti en saus en kaas alstublieft' zalig toch, die kleine ukkepukjes die meer en meer kunnen meepraten... want dat doen ze he, ganse conversaties onder hen - steeds vaker in gewone taal ipv tweelingtaal - maar ook met ons. Je vraagt iets en je krijgt een antwoord met aangepaste intonatie en mimiek (doorgaans van ergernis als we hen terecht wijzen dat iets nog niet gedaan is ;-))
Vrijdag had ik onverwacht een moeder-zoonmomentje waarbij L voor het allereerst naar Harry Potter keek. Dat ging gepaard met heel veel 'waouw, mama, zo magisch' 'mama is dat echt?' en een zoon die bij momenten zo dicht als maar kon kroop ;-) maar onder de indruk was hij! Ik voelde het al komen maandagmorgen in de auto... 'mama, zullen we sjakie en de chocoladefabriek volgend jaar als thema nemen voor mijn verjaardag?' Uhu en wat nu dan? Drie keer raden ;-) Ik weet weer wat gepland... Maar laat dat nu net mijn favoriete bezigheid zijn (na mijn gezin off course): feestjes plannen!! Ik doe niet liever! Daarom dat ik zaterdag (ja, ondanks het schrijnend energietekort, de positieve vibes geven mij wel wat energie in retour) met vol enthousiasme een Halloweenfeestje geef voor onze beste vrienden. Ik heb al vanalles in mijn hoofd zitten, ik hoop dat het in realiteit even leuk wordt ;-) Ik kom zeker foto's posten!
Misschien plaats ik ook eens een blogje over L zijn eerste communie, hét feest van de eeuw in mijn planningen alsook L zijn 7e piratenverjaardag... Want geef toe, het leven is toch veel leuker als we af en toe een feestje geven he ;-)