Merci Sabien

Vanavond heb ik even de tijd genomen om te bloggen maar omdat er de voorbije week twee gebeurtenissen waren komen er twee aparte postjes. Kwestie van een beetje overzichtelijk te blijven he... :-)
Vorige week was het namelijk 1 februari en dit jaar was die dag de eerste schooldag van V en E. Ja u leest het goed, die zijn vorige week pas geboren en ze moeten al naar school. Onmenselijk he... maar ze waren er klaar voor, dat is een feit! De eerste schooldag verliep zonder tranen en problemen en ik reed naar huis met twee slapende peuters. De tweede schooldag begon met een blafhoest bij V dus geen school en als hij niet naar school ging wilde zus ook niet en als zij ook niet ging wilde grote broer ook niet... die laatste is schoolplichtig dus had pech en mocht vertrekken ;-)
De dag voor 1/02 was onvermijdelijk 31 januari en dus ook de laatste dag bij onze top-onthaalmoeder. Eentje uit de duizend! En elke week vroegen we ons wel eens af waarom we haar nog niet kenden toen L zo klein was... 100en traantjes heeft ze weg getroost, 100en banaantjes te eten gegeven (u moet weten dat ze elke dag naar huis kwamen met de gevleugelde woorden "weer banaan gegeten" ook al was het totaal iets anders...), 100en leuke dagen, buiten spelen, bakken, koken, noem maar op... af en toe kreeg ik berichtjes dat ze een beetje leken op een draaiende blender zonder deksel, een passender omschrijving voor mijn twins bestaat er niet ;-) Maar om S in de bloemetjes te zetten hebben we geknutseld... ze mochten elk de letters van "bedankt" versieren en afzonderlijk met elke letter poseren voor een foto. Mama maakte nog ontspannd badzout, lavendelzeepjes,... en natuurlijk een tros bananen.... een klein maar persoonlijk bedankje voor de liefste onthaalmoeder ter wereld die ons twee jaar lang geholpen heeft onze twins te laten groeien. Merci Sabien!