Mysterieus bezoek
Volgens mij woont hier een mysterieus wezentje, of misschien zelfs meerdere... Zo een type Goudlokje, weet u wel, dat op elk van de drie kinderstoeltjes eens gaat zitten om te kijken of het stoeltje past. Ik noem het voor het gemak eventjes Krollebol (de toevallige gelijkenis met mijn eigenste krullebol is geheel toevallig natuurlijk)....
Helaas heeft dat wezentje wel supervuile handjes want de drie witte stoeltjes zitten onder de bruine vegen, modderdruppels en kleurpotlood. Mijn eigen kids kunnen het niet geweest zijn, want die hadden mooi hun handen gewassen na het buiten spelen. Echt waar hoor mama, kijk... Dat het stuk van aan de duim tot halfweg de onderarm nog pottezwart was, dat was een detail.
Krollebol vindt het ook superleuk om met vuile schoenen vol aarde door het huis te denderen. Neen, mijn kids waren het niet, die hadden immers mooi hun schoenen uitgedaan aan de trampoline en nadien niet meer aangedaan. Op kousen lopen in het vochtige wintergras was veel leuker. Dus neen, zij kwamen niet met schoenen binnen. Krollebol toch.... Erg is dat niet, want zoals V fijntjes opmerkte, "mama het is hier vuil, maar dat is niet erg, jij mag morgen kuisen". Dank u zoonlief, het is wel nog maar 2 dagen geleden gepoetst maar ok...
Toen vond ik al die kruimels, de vloer onder de tafel lag helemaal bezaaid en dat terwijl L, V en E zo mooi kaarsrecht aan tafel hun eten op smikkelden. Zij waren het dus zeker niet, ook niet toen ze een broodkorst naar de ander katapulteerden of een rondreis rond de tafel maakten mét boterham terwijl wij even met iets anders bezig waren. Neen, Krollebol zit er vast en zeker voor iets tussen.
Gelukkig konden die drie lammetjes van ons in bad om alle sporen van het zalige buiten spelen af te wassen. Tot natuurlijk Krollebol weer te voorschijn kwam om een derde van de badinhoud te verspreiden over de (houten) vloer. Werkelijk, wat moet ik toch aanvangen met dat wezentje?
Bedtijd, dromenland, ... alleen blijft die Krollebol toch wel de hele tijd fluisterend vragen stellen zeker? En mijn kindjes willen zo graag slapen maar fluisteren doet ie. Krollebol toch.
Maar dan, nog een opruimsessie, een filmpje en wat worteltjes (of chips maar sssst dat zijn ook ooit groenten geweest) later, zien we boven de drie allerschattigste slapende snoetjes, twee van hen verstrengeld in elkaar, maar alle drie ver in dromenland (zo ver dat eentje 's nachts al krijsend wakker wordt omdat -zo bleek de volgende morgen - ze zelf haar tanden wilde poetsen in haar droom). Dan besef je dat je morgen Krollebol terug op bezoek krijgt maar dat die het gezelschap zal hebben van de drie, werkelijk, liefste en leukste kinderen ter wereld.
#lifewithkids
Helaas heeft dat wezentje wel supervuile handjes want de drie witte stoeltjes zitten onder de bruine vegen, modderdruppels en kleurpotlood. Mijn eigen kids kunnen het niet geweest zijn, want die hadden mooi hun handen gewassen na het buiten spelen. Echt waar hoor mama, kijk... Dat het stuk van aan de duim tot halfweg de onderarm nog pottezwart was, dat was een detail.
Krollebol vindt het ook superleuk om met vuile schoenen vol aarde door het huis te denderen. Neen, mijn kids waren het niet, die hadden immers mooi hun schoenen uitgedaan aan de trampoline en nadien niet meer aangedaan. Op kousen lopen in het vochtige wintergras was veel leuker. Dus neen, zij kwamen niet met schoenen binnen. Krollebol toch.... Erg is dat niet, want zoals V fijntjes opmerkte, "mama het is hier vuil, maar dat is niet erg, jij mag morgen kuisen". Dank u zoonlief, het is wel nog maar 2 dagen geleden gepoetst maar ok...
Toen vond ik al die kruimels, de vloer onder de tafel lag helemaal bezaaid en dat terwijl L, V en E zo mooi kaarsrecht aan tafel hun eten op smikkelden. Zij waren het dus zeker niet, ook niet toen ze een broodkorst naar de ander katapulteerden of een rondreis rond de tafel maakten mét boterham terwijl wij even met iets anders bezig waren. Neen, Krollebol zit er vast en zeker voor iets tussen.
Gelukkig konden die drie lammetjes van ons in bad om alle sporen van het zalige buiten spelen af te wassen. Tot natuurlijk Krollebol weer te voorschijn kwam om een derde van de badinhoud te verspreiden over de (houten) vloer. Werkelijk, wat moet ik toch aanvangen met dat wezentje?
Bedtijd, dromenland, ... alleen blijft die Krollebol toch wel de hele tijd fluisterend vragen stellen zeker? En mijn kindjes willen zo graag slapen maar fluisteren doet ie. Krollebol toch.
Maar dan, nog een opruimsessie, een filmpje en wat worteltjes (of chips maar sssst dat zijn ook ooit groenten geweest) later, zien we boven de drie allerschattigste slapende snoetjes, twee van hen verstrengeld in elkaar, maar alle drie ver in dromenland (zo ver dat eentje 's nachts al krijsend wakker wordt omdat -zo bleek de volgende morgen - ze zelf haar tanden wilde poetsen in haar droom). Dan besef je dat je morgen Krollebol terug op bezoek krijgt maar dat die het gezelschap zal hebben van de drie, werkelijk, liefste en leukste kinderen ter wereld.
#lifewithkids
Reacties
Een reactie posten