Lachen is gezond

Ik start mijn blogje vandaag graag met mijn allerbeste wensen. Natuurlijk wens ik u alle goeds, een goede gezondheid, geluk en liefde maar vooral en bovenal wens ik u een lach. Want een lach maakt alles beter, droeve momenten worden gebroken, saaie momenten worden opgeleukt en leuke momenten worden onvergetelijk. Ik had het geluk het oude jaar gierend van het lachen af te sluiten en evenzeer al lachend een nieuw te beginnen. Omgeven door mijn beste vrienden kon het geen betere start zijn. Nieuwjaarsdag ging op zijn beurt ook gepaard met veel gelach en lieve familieleden om ons heen. Stel u maar eens voor hoe een voltallige familie van twee kinderen, 6 kleinkinderen (er was er eentje ziek) en 7 achterkleinkinderen plus alle partners op een trap gaat zitten en op 1 en dezelfde foto probeert te geraken zonder externe fotograaf, juist ja... je lacht je een kriek.
Lachen is iets wat wij hier dagelijks doen en dat is een understatement. Onze V is namelijk gek op zijn wonkie-tonkie (walkie-talkie) of de vivafoon (babyfoon) en kan daar met zoveel overtuiging een relaas over beginnen dat je niet anders kan dan lachen. Die drie samen zijn zo koddig om zien, die stralende snoetjes als mama glitter tattoos op hun armpjes tovert (geheel tegen mama's principes die dat nooit ofte nimmer zou doen, ahum...) of de verbaasde snoetjes bij hun allereeste bommelstoet, E die vol overtuiging in haar nieuwe K3-kleedje (dankje meter K) gaat nieuwjaren, L die alle mopjes op de kalender al leest en er zelf verzint (of die grappig zijn laat ik in het midden ;-) )... het tovert allemaal spontaan een lach op je gezicht! Maar het moet gezegd, er zijn ook dagen dat die lach ver te zoeken is en daarom heb ik een boekje gemaakt, de kaft zegt "my master plan" (1 eur id hema) en ik noem het my book of happiness... Ik probeer daar alle kleine wondertjes, lachjes of dingetjes die me blij maken in te noteren. Ideale back-up voor die dagen waarop het lachen iets moeilijker gaat, nietwaar?
Intussen zijn wij hier volop bezig met de potjestraining en ik ben ervan overtuigd dat u zich een kriek zou lachen als u ons bezig ziet maar wijzelf vinden het uh nogal heavy ;-) gelukkig kocht ik een grote stapel ondergoed en hebben we genoeg dweils ;-) we hebben nog drie weken en dan is het zo ver... dan ben ik officieel mama van drie schoolgaande kids, slik... Ik denk dat zij er meer klaar voor zijn dan wij ;-) to be continued...