Op z'n vrijdags...

Pfoe, wat een week... zoals iedereen verwelkomen we het zonnige weekend met open armen :-) Het evenwicht vinden na 11 maand thuis blijkt minder evident dan het eruit ziet, maar niets wat niet kan opgelost worden met een portie ribbetjes van Amadeus ipv een mooi uitgebalanceerde vegetarische maaltijd, nietwaar?
Vandaag besloten we, na de paardrijles, te genieten van het herfstzonnetje, de kids in hun mooie kleertjes te steken en foto's te gaan nemen in het bos. Een mini fotoshootje om deze leuke periode in hun ontwikkeling vast te leggen voor later... want groeien en zich ontwikkelen doen ze in recordtempo. Het was weer hilarisch, die drie zijn ongelooflijk. We vragen ons dikwijls af waar ze het blijven halen, ik kan mij namelijk niet inbeelden dat wij ook zo zotjes zijn, of toch?
E had wel last van veel neuzebellen :-) Snottebellen dus, maar geef toe een neuzebel klinkt toch veeel mooier?
V daarentegen had vandaag de mondharmonica van grote broer ontdekt en kan daar wonderbaarlijk maar waar al op spelen. Daar komt echt mooi geluid uit... tot hij op de grond viel (in de auto, ja echt de beste plaats voor het bespelen van een mondharmonica, aan te bevelen!) en V luidkeels begon te vragen om de 'moonkaka' op te rapen. Ik lachte me een kriek ;-)
Het belooft een leuk weekend te worden...