Besjes, besjes en nog eens besjes

Deze morgen had ik er een helper bij. Terwijl broer en zus bij de onthaalmoeder waren hadden wij het huis voor ons alleen. Een ietwat slinkse truuk van mezelf incluis zorgde ervoor dat hij zelfs stofzuigde (kan jij dat al? Neen he? Tuurlijk ik ben al groot - yes gelukt). Juichende mama tot... boenk boink, gehuil... tja gehurkt onder de tafel gaan stofzuigen dat is garantie voor dikke builen. Mama met een mega schuldgevoel natuurlijk, die kinderarbeid da's met een reden verboden he ;-) Maar hij was zelf wel superfier, oef.
Omdat de twins deze nacht weeral eens kot gehouden hadden waren ze gelukkig te vinden voor een lange middagdut  (lees 1u30) die we meteen konden laten volgen door een zalige wandeling op zoek naar vlierbessen. Ik wilde namelijk na de vlierbloesemsiroop ook graag vlierbessensiroop, want niks beter tegen een verkoudheid dan dat. Trots als gieters maar volledig onder de vlekken kwamen we thuis met een ganse zak vol (zo vol nu ook weer niet maar het leek zo). De kip zat in de diepvries (oeps vergeten uit te nemen) en de goesting om te improviseren in de keuken zat erbij dus  tadaa excuus voor frietjes ;-) geen maaltijdfoto's dus vandaag. Enige rechtvaardiging, deze middag at ik platte kaas met radijs, munt en lente-ui, dus dat was wel gezond he...
Maar nu moesten al die besjes dus verwerkt worden, hemel wat een werk. Halverwege hoorde ik mijn zus haar woorden van een paar jaar terug 'amai zo een prutswerk'. Die woorden werden mij nu duidelijk. Gezien manlief ook siroop gaat drinken heb ik hem lieftallig aangespoord een beetje te helpen, het was sebiet een gans stuk plezanter zo ineens met z'n twee ;) en zie daar, mijn flesjes siroop! Hopelijk hebben we ze deze winter niet te vaak nodig... en mocht de keelpijn of verkoudheid toch doorbreken, er staat nog thymsiroop op de planning tegen de hoest ;-)

Ps: de groene besjes zijn giftig die zijn dus niet verwerkt, de tak is zuiver ter decoratie op de foto ;-)