Selectief hardhorig

Mijn (onze, ze zijn ook wel van manlief maar ik vind 'onze' precies klinken alsof ze van u en mij zijn en dat is nu niet het geval) drie kids zijn hardhorig, selectief hardhorig welteverstaan. Fluister of ze een koekje willen en je krijgt een 'jaaa koeke koeke' (zelfde voor aardbei, banaan en bes overigens) maar oh wee als je zegt dat iets niet mag, dan krijg je steevast een 'wat zeg je?' Of variant op het thema, op hun snoezeligst 'wat zeg je mama?'... zucht... net dan verstaan ze toch wel niks van wat je zegt zeker, hoe toevallig he. En neen niet alleen L, maar dus ook V en E, volgens mij was dat hun eerste perfecte volzin :-) Waar ze het halen die twee kleinste, ik vraag het mij af. Ik kan mij namelijk niet herinneren dat L ook zo een krak was, een hartendief dat wel. Dat is hij overigens nog steeds, moet je hem eens van zijn paard (pony) zien stappen, de koddigaard. Ik smelt elke dag opnieuw als ik zijn snoetje en dat van de twins zie.
L kreeg vandaag twee boeken, een Fantasia en van zijn mémé het grote buitenboek. Echt een leuk boek waar kinderen op een aangename manier leren wat er buiten allemaal te zien en te beleven is: types bomen, blaadjes, paddenstoelen... maar evenzeer hoe maak ik een tent van takken, hoe maak ik van alles en nog wat met bosmateriaal en hoe herken ik de sterren etc... U ziet, ik ben minstens even enthousiast! Het is dus een aanrader!
Qua eten heb ik na het ferm verjaardagsweekend niks opzienbarends klaar gemaakt, maar gewone kost. Wat ik wel maakte is een soepje van gele courgette (ideaal met zulk weer) afgewerkt met verse thym, een beetje gehakte walnoten en croutons van ciabatta (die zijn al op, die zijn namelijk altijd op nog veel vroeger dan de soep rara). Aan te bevelen!