Paraplusaus

Gisteren mochten we bij vrienden gaan eten (moussaka mmmmm) en de eerste fles zelfgemaakte limoncello werd gekraakt... én gesmaakt ;-) wel nogal uh straf maar hey dat maakt hem extra goed. (Wie Thomas De Soete ooit hoorde zeggen dat limoncello een 'wijvendrankje' is, wel de mijne is dat overduidelijk niet, amai)
Vandaag terug de moestuin in getrokken en tot mijn grote verbazing hadden we prinsesseboontjes (remember de blog waarin ik voor de derde keer boontjes zaaide). Ideaal om onze menu om te gooien: prinseskes met patatjes en eitjes met paraplusaus. Oh zo simpel maar overheerlijk... ik leerde het van mijn moeder die het leerde van de hare die... enzoverder dus. Al is het hier in onze stad wel gekend, ik vraag mij af in welke mate het gekend is buiten de stadsgrenzen? Het is eigenlijk een soort bechamelsaus met azijn en ajuintjes, jaja dat klinkt enorm raar maar je moet het eens maken. Manlief at het nog nooit voor ons huwelijk en hij lust het ook. ;-)
Vandaag was er wel wat geks te plukken... ik trok tomaatjes en na een tijdje was mijn mandje gevuld met tutjes en waren de helft van de tomaatjes verdwenen.... hmmmm rarara.
Ik kreeg alvast mijn verjaardagscadeau, namelijk een weckketel, ja lekker ouderwets he. In ieder geval moest ik die uittesten en heb meteen mijn appels uit de tuin in de ontsapper gestoken, dat spel zijn werk laten doen en tadaaa appelsap, klaar gesteriliseerd en al. Als dat niet makkelijk is, geen werk aan! Er zullen er hier blij zijn morgen!