Comfort taarten

Fieuw... bedtijd... Lees, tijd om op de bedden te springen en dringend te beginnen tetteren en giechelen. Zucht. Slapen, dat is iets waar die drie kabouters van ons dus echt vies van zijn, eikes slapen. Elke avond is een strijd om die drie naar dromenland te sturen, kuddes schaapjes, 'zachte dromen'-badschuim, rustig verhaaltje, mooi muziekje... maakt allemaal niet uit, trek de deur toe en de pret barst los... Het middagdutje vandaag bereikte een - uh - ongezien hoogtepunt, na verschillende opmerkingen en een verse pamper horen we E huilen boven aan het traphekje. Trapjes omhoog en daar ligt hij, V met zijn lijveke in de nachthall en zijn hoofd in de badkamer. E staat ernaast te huilen. Zoals het een panikerende mama betaamt breekt het angstzweet mij uit, oh neen, er is iets gebeurd... maar neen hoor, meneer was ontsnapt en blijkbaar was dat zo vermoeiend dat hij dan maar pardoes ter plaatse aan het traphekje in slaap gevallen is... nu vraag ik je... wat moet ik daar in hemelsnaam mee aanvangen. Er zat niks anders op, ik heb twee taarten gebakken, ja twee want één is niet genoeg, als troosteten. Na vandaag hebben we dat verdiend ;-)

Ps: morgenochtend zie ik die drie lieve snoetjes, zegt V weer dat het eten 'lekkuh' is en ben ik het allemaal weer vergeten tot morgenavond... het leven van een mama, nietwaar ;)

Ps 2: chocoladetaart zonder suiker en appeltaart met vanille en rozijntjes, mmmmm